จิ๊ก....ซอว์ กับ รักนิรันดร์
เคยได้ยินไหม ว่าเขามักจะเปรียบคนที่รักกัน
เหมือนจิ๊กซอว์ สองชิ้น ที่เอามาต่อแล้วก็เชื่อมติดกันได้
หากจิ๊กซอว์เข้าได้พอดีกัน มันก็จะต่อติดกันสนิท กลายเป็นชิ้นเดียวกัน
หากแต่ความจริง ในโลกนี้ ไม่มีจิ๊กซอว์ของความรักอันใด
ที่จะสามารถต่อติดกันได้สนิท
จิ๊กซอว์แต่ละตัว ที่ได้พบเจอ มีบ้างที่ต่อกันเข้าไม่ได้เลย
มีบ้าง ที่ต่อกันแล้วใกล้เคียง สามารถเกาะเกี่ยวติดกันได้
อยู่ด้วยกันได้ แต่จะใกล้เคียงสักแค่ไหน เพราะถ้าไม่ใช้ชิ้นเดียวกัน
ก็ย่อมต้องมีหลุม มีช่องว่าง มีความห่างกันเกิดขึ้น
ขนาดจิ๊กซอว์จริงๆ แม้จะต่อกันสนิทแนบแน่น
แต่หากมือไปปัดโดน มันก็แยกหลุดออกจากกันได้
รักนั้นไม่ใช่จิ๊กซอว์ที่เชื่อมต่อจากโรงงาน
ยังมีช่องว่างของความรัก ยังมีระยะห่าง
แต่หากคนเรา ไม่ทำตัวเองให้แข็งกระด้าง เป็นจิ๊กซอว์ แข็งๆ
แต่หากพยายามช่วยกัน อุดช่องว่างของความรักด้วยกันและกัน
ในสิ่งที่เราทำให้อีกฝ่ายได้ โดยไม่เสียรูปจิ๊กซอว์ของตน
ไม่นานนัก จิ๊กซอว์สองตัว ก็จะต่อกันได้อย่างแนบแน่น
และแน่นสนิทยิ่งกว่าจิ๊กซอว์ที่ทำสำเร็จเสียอีก
หากรัก มีช่องว่าง
หากรัก มีระยะห่าง
เขยิบเข้าไปอีกนิด ดูใจเขาให้เข้าใจ หากเขยิบเข้า ยังต่อกันไม่ได้
ก็ลองถอยมาอีกนิด อาจจะมีมุม ที่เรามองไม่เห็น
แล้วค่อยๆเสริมแต่งต่อเติม
ให้รักกลายเป็นรักหนึ่งเดียว สนิทแนบแน่นชั่วนิรันดร์
จิ๊กซอว์แห่งรัก
มิอาจต่อติดได้เพียงครั้งเดียว
แต่หากต้องอาศัยเวลา และความเอาใจใส่
และความอดทน เชื่อมผสานให้เป็นเนื้อเดียวกัน
เมื่อนั้น
จิ๊กซอว์สองตัว จะไม่ใช่แค่เป็นจิ๊กซอว์ที่ต่อกัน
แต่จะเชื่อมเป็นเนื้อเดียวกันกลายเป็น
...............รัก ที่เปี่ยมด้วยความสุขล้นตลอดไป............