วันใหม่

สบายดี"หลวงพระบาง"

ห้องที่ดูว่างเปล่า เธอก็ดูเงียบเหงา

จากแววตาเธอ คู่นั้นช่างดูเศร้า ฉันรู้เธอเป็นอะไร

ในมือเธอถือรูปถ่าย หน้าต่างเธอปิดเอาไว้

จะเก็บความทรงจำ แค่นั้นก็คงง่าย แต่เก็บเวลาคงไม่ไหว



*อย่าติดกับวันที่ดีเก่า ๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคยเก่า ๆ

อย่าให้วันคืนที่ดีเก่า ๆ มันทำร้าย



**เปิดดวงใจของเธอค้นหา สิ่งที่เธอนั้นคอยไขว่คว้า

ให้เวลารักษา และพาให้พบ (กับวันใหม่)



ออกไปดูข้างนอก และบอกตัวเองเอาไว้

สิ่งดี ๆ ในชีวิตนั้นต้องมีใหม่ ถ้าใจของเธอนั้นพร้อม



* / **



วันคืนที่แสนดีนั้นก็ควรที่จะจดจำ

แต่รอคอยให้ย้อนคืน คงต้องเจอแต่ความเจ็บช้ำ

การเดินทางของชีวิต..

มิใช่มีเพียงต้องเดินหน้าเสมอไป

บางครั้งเราก็อาจต้องถอยหลังบ้าง

เพื่อจะก้าวเดินไปข้างหน้าได้ยาวไกลขึ้น

เป็นการถอยเพื่อจะก้าวต่อ

มิใช่ถอยเพื่อจะท้อหรือทอดวาง

เพราะบางครั้งการขืนดึงดันที่จะก้าวต่อ...

ทั้งที่รู้ว่าอาจเกิดอันตรายจะมีประโยชน์อันใด

การจะก้าวข้ามฝั่ง “สายน้ำชีวิต” ยามที่ไม่มีสะพานให้ก้าวข้าม

บางครั้งเราอาจต้องยอมเดินย้อนถอยกลับไป

เพื่อหาวิธีข้ามสู่อีกฟากฝั่งโดยใช้ “สะพานใจ”

ก้าวที่เดินไป...จุดที่ยืนอยู่...

ไม่สำคัญว่าจะยิ่งใหญ่มากหรือน้อยกว่าใครๆอื่น...